دیده نشن دندونات

گاهی سر و کله ی پیرزن های شصت هفتاد ساله ی دوست داشتنی توی زندگی آدم پیدا می شود، گاهی سر و کله ی پیرزن های شصت هفتاد ساله ی نه چندان دوست داشتی، اما محترم. چونکه به هر حال شصت هفتاد سالش است و خب سن بالا برای آدم علاوه بر پوکی استخوان و دندان مصنوعی، عزت و احترام هم می آورد. امتیاز مثبت پیرزن های شصت هفتاد ساله پیرهن های گل گلی و غذای های چرب و چیلی و ترشی لیته های سر سفره هایشان است و صد البته اینکه اکثرشان یا مادر اند یا هم مادر اند هم مادربزگ! امتیاز منفی شان نه مثل لاک پشت راه رفتنشان است، نه لیوان دندان مصنوعی غم انگیز بالای سرشان، امتیاز منفی شان فقط و فقط این است که بیست و پنج سالگیشان را وقتی گذراندند که چه معنی داشت دختر بخندد؟! خنده های ما توی فرهنگ لغت آنها بد ترجمه شده...